معلمان فراگیرنگر فردی به شناخت فردفرد دانشآموزان توجه نشان داده و سپس با هر یک متناسب با ویژگیهای فردیش رفتار میکند.
معلمان فراگیرنگر جمعی توجه خود را بیشتر معطوف به جمع دانشآموزان و نه تکتک آنان کرده و پیشرفت کلی ایشان را درنظر دارند و توجه چندانی به عواطف و خواستههای فردی دانشآموزان نشان نمیدهند.
به طور کلی معلمان فراگیرنگر، دانشآموز را محور اصلی تعلیم و تربیت دانسته و او را هسته مرکزی فعالیتهای خویش قرار داده و به رشد همهجانبه او توجه نشان داده و مواد درسی و انتقال دانش را بیشتر به منظور پرورش دانشآموز به کار میبرند. به عبارت دیگر، در اندیشهها و فعالیتها و رفتار چنین معلمانی به جای عشق به دانش، عشق به پرورش موج میزند.
معلمان درس نگر علمی بیشتر شیفته رشتههای علمی بوده بدین سبب به علت وسعت اطلاعات، توجه دانشآموزان را به سهولت به سوی خود جلب میکنند. تأثیر چنین معلمانی بر دانشآموزان نه به خاطر شخصیت بلکه به سبب کثرت دانش است. از این رو، نتیجه چنین تأثیری بیشتر تعلیمی است تا تربیتی.
معلمان درس نگر فلسفی درست است که به درس بیشتر از دانشآموزان اهمیت میدهند اما به دلیل آنکه اکثراً مسائل اجتماعی و اخلاقی را در کلاس مطرح میسازند، کلاسهایشان گیرایی خاصی پیدا کرده و مانند مغناطیس دانشآموزان را جذب میکند به طوری که آنان این قبیل معلمان را به راحتی الگوی خود قرار میدهند. از محدودیتهای قابل ذکر تیپ درسنگر فلسفی آن است که دانشآموزان ممکن است بدون درنظر داشتن قابلیتها و تواناییهای خود به طور دربست تمام عقاید، اندیشه و رفتار معلم خود را الگو قرار داده و هیچگونه ابتکار و خلاقیتی از خود بروز ندهند.
معلمان اقتدارطلب کسانی هستند که دوست دارند بر دیگران تسلط داشته باشند و همه چیز مطابق میل و اراده آنان باشد. از این رو در جزئیات تدریس و رفتار دانشآموزان دخالت میکنند. در صحبت از معلم اقتدار طلب دو نوع رفتار را باید درنظر داشت: یکی رفتاری که بیشتر دستوری و آمرانه است، ولی ناشی از نیکخواهی و دلسوزی است و نه خشم و خصومت (اقتدار طلب مثبت)، دیگری رفتار آرمرانه معلمی که چندان علاقه و توجهی به دانشآموز ندارد و به طور کلی عصبی و ضغیف است (اقتدارطلب منفی)
معلمان رفاقتطلب برخلاف اقتدارطلب، از امرو نهی و رهبری صریح چشم میپوشند. آنان دانشآموزان را از آزادی فراوان برخوردار کرده و به ایشان مجال میدهند تا خود مسائل گوناگون را دریابند و درباره آنها تصمیم بگیرند. معلمان رفاقتطلب دربند جلب احترام نبوده و برخلاف معلمان اقتدارطلب، بیشتر با محبت حکومت میکنند